Schaamrood

Ooit kocht ik een gitaar omdat ik de blues wilde spelen. Ik zag het al helemaal voor me. Beetje hangen in een gemakkelijke stoel en lekker landerig blueslijntjes tokkelen. Ik moest het alleen even leren. Ik vond de ideale leraar: een straatmuzikant, rechtstreeks van De Dam in onze hoofdstad geplukt. Hij wilde me het bij hem thuis wel leren. Maar wel op zijn manier. Dus geen noten lezen, maar gewoon laten zien waar ik mijn vingers moest plaatsen voor zeg maar een lijntje in F-, G- en H. Dat moest ik dan spelen terwijl hij er op zijn elektrische gitaar op los improviseerde. Geen noten lezen, maar meteen spelen. Hoe mooi wil je het hebben?

Thuis moest ik oefenen en dat ging niet naar mijn zin. Ik kreeg bijna slaande ruzie met de metronoom die stoïcijns één ritme bleef aangeven, terwijl het mij af en toe net even te snel ging, kreeg na twee minuten hevige kramp in mijn vingers en produceerde alleen maar afgeknepen tonen. Na drie weken ben ik ermee gestopt. Mijn gitaar zette ik in een hoek en werd een gewild object voor stof en spinnen.

Ik moest aan dit mislukte avontuur terugdenken toen ik de verhalen over Kenneth van Leeuwen en Caroline van Kester-Zwinkels, allebei in deze editie, teruglas. Het schaamrood tekende zich alsnog af op mijn kaken, alsof ik werd bevangen door hevige koorts. Had ik maar een fractie van hun doorzettingsvermogen gehad.

Kenneth rekende op jonge leeftijd af met stotteren, accepteerde zijn dyslexie, werd op advies van zijn school automonteur, onder het motto 'Nou ja, ga dat dan maar doen', maar studeerde zich jarenlang een slag in de rondte omdat hij wel iets had met cijfers en - later - belasting en IT. Hij leidt nu een zeer gewaardeerd accountantskantoor met vier vestigingen. En ja, daar komen er vast nog wel een paar bij.

Caroline is accountant in opleiding. Naast haar baan studeert ze - vaak tot diep in de avond, de vermoeide ogen priemend naar het beeldscherm van haar laptop - runt ze een gezin met man en twee jonge kinderen en houdt ze haar sociale contacten warm als koffie in een thermoskan. En altijd met een glimlach. 'Hard voor weinig, nooit chagrijnig' noemen ze dat in het Westland, waar ze vandaan komt. Ze is nog jong en gaat haar loopbaan naar alle waarschijnlijkheid nog veel meer glans geven.

Je kunt ver komen als je doorzet.

Succes met je studie!

 

Marcel van Stigt

Copywriter Markus Verbeek Praehep

Contact met MVP

Heb je vragen?

Onze opleidingsadviseurs zijn nu telefonisch bereikbaar

035 - 5 280 811
06 - 82346819

Ma t/m Vr: 08.00 - 18.00 uur