13 oktober 2026
Salarisprofessional, let op: de 12% pseudo-eindheffing komt er nu echt aan
Op 17 maart was ik bij de Belastingdienst in Eindhoven. Ik was uitgenodigd voor een meepraatsessie over de pseudo-eindheffing voor fossiele personenauto’s en de wijzigingen in de youngtimerregeling. Superleuk om een keer niet achteraf te lezen wat er bedacht is, maar vooraf met mensen uit de praktijk mee te mogen praten over hoe zo’n regeling straks uitpakt. Inmiddels zijn we ruim een halfjaar verder en komt 1 januari 2027 behoorlijk dichtbij. En juist rond die pseudo-eindheffing is sinds maart weer het nodige gebeurd.
Miranda Jager
Oprichter Proces Bouwers Payroll | AFAS Partner | Top 3 Salarisprofessional van het Jaar 2026

De 12% pseudo-eindheffing klinkt op het eerste gezicht misschien redelijk overzichtelijk. Toch zijn er in de praktijk een paar aandachtspunten waarvan je als werkgever én salarisprofessional nu al op de hoogte wilt zijn.
Even terug naar de basis
Vanaf 1 januari 2027 krijgt een werkgever te maken met een pseudo-eindheffing als hij een niet-emissievrije personenauto aan een werknemer ter beschikking stelt die ook privé wordt gebruikt. Maar let op: voor deze regeling wordt woon-werkverkeer ook als privégebruik gezien.
Dat vind ik zelf wel eentje om even te laten landen. Want we zijn vanuit de loonheffingen gewend om bij privégebruik van een auto meteen aan die grens van 500 kilometer te denken. Maar een werknemer kan dus voor de bijtelling aantonen dat hij op jaarbasis niet meer dan 500 kilometer privé rijdt, terwijl de werkgever door het woon-werkverkeer tóch met de pseudo-eindheffing te maken krijgt.
En met niet-emissievrij bedoelen we niet alleen benzine of diesel. Ook een hybride valt hieronder. Het gaat dan wel alleen over personenauto’s, bestelauto’s vallen er niet onder.
De pseudo-eindheffing bedraagt 12% van de cataloguswaarde per jaar. Voor personenauto’s van 25 jaar en ouder wordt gekeken naar de waarde in het economisch verkeer. De rekening is voor de werkgever en mag niet op de werknemer worden verhaald.
Even een simpel voorbeeld
Een werknemer krijgt in 2027 een benzineauto met een cataloguswaarde van € 50.000 ter beschikking. Dan hebben we het over € 6.000 pseudo-eindheffing per jaar. Oftewel € 500 per maand.
Dan wordt de vraag ‘benzine, hybride of elektrisch?' vanaf 2027 opeens niet alleen een keuze in de leaseregeling, maar ook gewoon een serieus financieel gesprek.
En voor de duidelijkheid, de eventuele reguliere bijtelling bij de werknemer staat hier los van. Die kan er dus gewoon naast bestaan.
Gelukkig is er overgangsrecht
Voor fossiele personenauto’s die voor 1 januari 2027 al ter beschikking zijn gesteld, geldt overgangsrecht. Dat is natuurlijk belangrijk voor werkgevers die nu al een wagenpark hebben en niet op 1 januari ineens alle auto’s kunnen omwisselen.
Juist aan dat overgangsrecht wordt nu alweer gesleuteld.
In het wetsvoorstel Overige fiscale maatregelen 2027 wordt voorgesteld om het overgangsrecht te verlengen tot en met 31 december 2030. Vanaf 1 januari 2031 zou de pseudo-eindheffing dan ook voor die bestaande situaties gaan gelden.
Let op: op het moment dat ik dit schrijf, zijn deze aanpassingen nog voorstellen. De 12% pseudo-eindheffing per 1 januari 2027 staat, maar niet iedere verfijning die nu voor 2027 op tafel ligt is al definitief.
En dat is precies waarom ik deze blog wilde schrijven. Sinds die meepraatsessie in maart is de regeling niet stil blijven staan. De praktijk roept vragen op, daar komen oplossingen voor en die oplossingen leveren soms weer nieuwe vragen op.
Welkom in salarisland, de leukste baan die er is!
Een elektrische auto met een benzineauto als vervanger
Een mooi praktijkvoorbeeld is vervangend vervoer.
Stel, je werknemer rijdt volledig elektrisch. Geen probleem voor deze pseudo-eindheffing. Maar de auto moet voor onderhoud of schadeherstel naar de garage en de werknemer krijgt tijdelijk een benzineauto mee.
Moet je dan voor die tijdelijke fossiele auto ineens pseudo-eindheffing gaan betalen?
Daar is gelukkig naar gekeken. In de voorgestelde aanpassingen voor 2027 komt een uitzondering voor fossiel vervangend vervoer bij bijvoorbeeld onderhoud, reparatie of schadeherstel, zolang dat vervangend vervoer niet langer dan 14 kalenderdagen duurt. Dit was overigens een van de discussiepunten tijdens de sessie van 17 maart.
En dit zijn precies de dingen waarvan ik blij ben dat er vanuit de praktijk over wordt meegedacht. Want anders krijg je straks een werkgever die volledig heeft ingezet op elektrisch rijden en vervolgens fiscaal wordt geraakt omdat er bij de garage drie dagen een benzineauto klaarstond.
Dat lijkt me niet helemaal de bedoeling.
Huur- en deelauto’s
Ook voor kortdurend gebruik van fossiele huur- en deelauto’s ligt er een aanpassing.
Het voorstel is om tijdens de overgangsperiode onder voorwaarden een uitzondering te maken. Die uitzondering geldt wanneer zo’n auto gedurende één aaneengesloten periode van maximaal zeven dagen per kalenderjaar mede voor privédoeleinden ter beschikking wordt gesteld.
Dat klinkt praktisch, totdat je als salarisprofessional automatisch de volgende vraag stelt: hoe weten wij dat? Want uiteindelijk moet iemand vastleggen welke auto het was, wanneer hij ter beschikking stond en of de uitzondering in dat kalenderjaar al is gebruikt.
Daar zit voor mij sowieso het belangrijkste punt van deze hele regeling. Die 12% uitrekenen is niet zo ingewikkeld. Het is de informatie eromheen die het spannend maakt.
Wie gaat Payroll dit vertellen?
Stel dat HR een nieuwe medewerker aanneemt en dat diegene een auto kiest. De leasemaatschappij regelt dan het leasecontract en levert de auto af, waarna de medewerker hem kan gebruiken.
Wanneer hoort Payroll dat deze medewerker een leaseauto heeft gekregen?
En wordt dan meteen de cataloguswaarde, datum eerste terbeschikkingstelling, brandstofsoort en alle andere relevante gegevens doorgegeven? Die zijn immers nodig om te beoordelen of de pseudo-eindheffing van toepassing is.
Of krijgt Payroll drie maanden later een mailtje: “O ja, Jan heeft trouwens sinds januari een nieuwe auto. Kunnen jullie dat nog even verwerken?”
Daar zou ik als werkgever vóór 1 januari 2027 echt al over nadenken. Niet alleen over het autobeleid, maar juist ook over de manier waarop de processen zijn ingericht.
Wie weet wanneer een auto wordt verstrekt? Wie beoordeelt of sprake is van een niet-emissievrije personenauto? Wie bewaakt het overgangsrecht? Wie houdt tijdelijk vervangend vervoer in de gaten? En wie zorgt dat Payroll de informatie op tijd en compleet krijgt?
Want tussen een fiscale maatregel bedenken en hem iedere maand foutloos in de salarisadministratie krijgen zit soms nog een behoorlijk stuk snelweg.
2027 klinkt verder weg dan het is
Ik zou werkgevers daarom niet adviseren om hier in januari pas eens naar te gaan kijken.
Kijk nu al naar je wagenpark en naar leasecontracten die de komende tijd aflopen. Kijk naar je mobiliteitsregeling en naar de keuzes die werknemers daarin krijgen. En betrek niet alleen Payroll, maar ook HR, Finance, Fleet en eventueel de leasemaatschappij.
Want als je straks een nieuwe medewerker een fossiele personenauto van € 50.000 aanbiedt, praat je niet alleen over een leasebedrag en eventuele bijtelling. Je praat ook over potentieel € 6.000 pseudo-eindheffing per jaar voor de werkgever.
Dat is toch een bedrag waarvan ik zou willen dat iemand het vooraf weet.
Van meepraten naar uitvoeren
Ik vond het in maart oprecht leuk om bij de Belastingdienst in Eindhoven over deze regeling mee te mogen praten. Juist omdat je tijdens zo’n sessie merkt hoeveel verschil er kan zitten tussen hoe iets fiscaal wordt bedacht en hoe het uiteindelijk in de praktijk terechtkomt.
Nu zijn we ruim een half jaar verder en zie je dat proces nog steeds gebeuren. Er worden knelpunten gevonden, er komen uitzonderingen bij en sommige onderdelen worden aangepast.
En we zijn er nog niet helemaal, want een deel van de wijzigingen voor 2027 moet op het moment van schrijven nog door het parlementaire proces.
Maar één ding weten we wel: die 12% komt eraan!
Mijn advies is vooral om niet alleen naar het percentage te kijken. Kijk naar je auto’s, je beleid en vooral naar je processen, want die 12% kunnen wij salarisprofessionals echt wel uitrekenen. Nu alleen nog zorgen dat iemand ons op tijd vertelt waarover.
Blijf up-to-date in salarisadministratie
Er gaat nog meer veranderen voor salarisprofessionals. Lees ook de blog van Miranda over alle belangrijke veranderingen die eraan komen naar aanleiding van Prinsjesdag.
Wil jij ervoor zorgen dat je als salarisprofessional helemaal op de hoogte bent van alle veranderingen die jouw werk gaan raken per 1 januari 2027? Volg dan de Updatesessie Salarisadministratie (NIRPA PE) van Markus Verbeek Praehep. Je loopt in één dag de actuele wijzigingen in loonheffingen en arbeidsrecht langs, van mobiliteit en pensioen tot flexibele arbeidsrelaties en ontslagrecht.