Achter de cijfers: de column van Ronald Harreveld

Vrijgestelde btw  

Januari: voor boekhouders meestal altijd één van de drukste maanden van het jaar door de btw-aangiften. Eigenlijk wil ik in die maanden er geen nieuwe cliënten bij, maar via mijn netwerk kwam er toch eentje die ik niet kon weigeren, vanwege mijn relatie met dat netwerk. Daarnaast was die nieuwe cliënte een muzikante /muzieklerares. Nu ben ik in mijn vrije tijd zelf ook (hobby)trompettist, dus dan voel ik snel een band met muzikanten en dan ga ik wat sneller overstag.  

De intake was heel prettig, duurde langer dan gemiddeld, omdat het weer eens veel te gezellig werd. Goed gevoel, goeie klik, dus ze mocht blijven. Als de intake stroef loopt of er is geen klik, wijs ik de cliënt af. Ik ga wel voor langdurige, prettige zakelijke relaties.  

De cliënte bracht de spullen. Netjes alles bijgewerkt, daardoor was het niet veel werk. Ze had alleen maar het vierde kwartaal aangeleverd. De eerste drie kwartalen lagen nog bij de vorige boekhouder en dat zou ik dan later gaan verwerken voor het jaarwerk.  

Zoals ik al aangaf, was de aangifte niet veel werk: ongeveer tachtig procent lesgeven aan kinderen (btw-vrij) en twintig procent van de omzet waren optredens (en valt onder het btw-tarief van negen procent). Er waren ook geen grote inkopen gedaan, wat bladmuziek, kleine kosten et cetera.  

Ik kwam op een te betalen bedrag van ongeveer € 90. Kopie naar cliënt gemaild, gemeld dat het voor de 31ste betaald moest zijn en dat de boekhouding er netjes uitzag.  

Nog geen tien minuten later krijg ik een mailtje: ‘Klopt niet, ik krijg altijd geld terug. Bij mijn vorige boekhouder hoefde ik nooit te betalen.’  

Ik begon aan mezelf te twijfelen en heb alles nog maar een keer doorgerekend. Maar nee, ik had het goed uitgerekend. Ik kwam op hetzelfde bedrag uit. Cliënte moet betalen.  

Ik mailde haar de hele berekening door en wat bleek: de vorige boekhouder heeft altijd honderd procent van de voorbelasting teruggevraagd. Terwijl cliënte toch duidelijk voor het grootste gedeelte vrijgestelde omzet heeft. Daar zijn regels voor en die zijn blijkbaar in het verleden niet goed toegepast.  

Cliënte was er niet mee eens en ging toch een second opinion vragen. Daar ben ik het uiteraard altijd mee eens. Ik kan ook (denk) fouten maken (heb zelf ook een netwerk van fiscalisten/accountants waar ik terechtkan met mijn vragen).  

Ik zei haar wel: ‘Als je maar geen second opinion gaat vragen bij je vorige boekhouder.’  

Het werd de accountant van haar vader. Daar wilde ze in eerste instantie heen, maar die was te duur voor haar.  

Twee dagen later werd ik gebeld. Een hoop excuses en de mededeling dat het toch goed was.  

Ze eindigde met: ‘Nu weet ik weer waarom ik wilde overstappen, want ik twijfelde al aan mijn vorige boekhouder. Vooral ook omdat ze geen beconnummer had en niet alert en tijdig op mijn vragen antwoorde.’  

Helaas moet het hele jaar gecorrigeerd worden. Over voorgaande jaren ga ik in overleg met de belastingdienst. Maar ik houd mijn hart vast.  

Les van vandaag: heb je zowel vrijgestelde als belaste omzet?  

Dan is meestal niet alle voorbelasting is terug te vorderen, maar slechts een deel. En dat geldt niet alleen voor muzikanten, want dit kan in diverse branches voorkomen.  

Meer lezen over de belevenissen van een boekhouder?

Mocht je meer verhalen zoals deze willen lezen? Bekijk dan de LinkedIn pagina van Ronald Harreveld of bestel zijn boek Belevenissen van een boekhouder.